Kategoria: Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej

Ogłoszono przez Andrzej Bogdanowicz

Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej

I. Pomoc społeczna i zasady jej udzielania

Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.
Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Zadaniem pomocy społecznej jest zapobieganie trudnym sytuacjom życiowym przez podejmowanie działań zmierzających do życiowego usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem.
Pomoc społeczna od dnia 1 maja 2004 r. funkcjonuje na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 930, z późn. zm.).
Osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej.
Prawo do świadczeń z pomocy społecznej przysługuje: jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej:
1) osobom posiadającym obywatelstwo polskie mającym miejsce zamieszkania i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) cudzoziemcom mającym miejsce zamieszkania i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
a) na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d lub w art. 186 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650 oraz z 2014 r. poz. 463 i 1004), lub w związku z uzyskaniem w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej,
b) w związku z uzyskaniem w Rzeczypospolitej Polskiej zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub zgody na pobyt tolerowany - w formie schronienia, posiłku, niezbędnego ubrania oraz zasiłku celowego;
3) mającym miejsce zamieszkania i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej oraz członkom ich rodzin w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2014 r. poz. 1525), posiadającym prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

II. Główne cele pomocy społecznej:

1. Wsparcie osób i rodzin w przezwyciężeniu trudnej sytuacji życiowej, doprowadzenie - w miarę możliwości - do ich życiowego usamodzielniania i umożliwienie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka.
2. Zapewnienie dochodu na poziomie interwencji socjalnej – dla osób nie posiadających dochodu lub o niskich dochodach, w wieku poprodukcyjnym i osobom niepełnosprawnym.
3. Zapewnienie dochodu do wysokości poziomu interwencji socjalnej osobom i rodzinom o niskich dochodach, które wymagają okresowego wsparcia.
4. Zapewnienie profesjonalnej pomocy rodzinom dotkniętym skutkami patologii społecznej, w tym przemocą w rodzinie.
5. Integracja ze środowiskiem osób wykluczonych społecznie.
6. Stworzenie sieci usług socjalnych adekwatnych do potrzeb w tym zakresie.
Świadczenia pomocy społecznej udzielane są na wniosek:
1) osoby zainteresowanej,
2) jej przedstawiciela ustawowego,
3) innej osoby, za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego
 Pomoc społeczna może być także udzielana z urzędu.
Decyzje o przyznaniu pomocy lub odmowie przyznania pomocy na podstawie ustawy o pomocy społecznej wymagają uprzednio przeprowadzenia przez pracownika socjalnego rodzinnego wywiadu środowiskowego. Rodzinny wywiad środowiskowy dotyczy wyłącznie osoby lub rodziny, która ubiega się o pomoc i jest przeprowadzany w środowisku zamieszkania (dom, mieszkanie w bloku) osoby lub rodziny i dlatego nazywa się wywiadem środowiskowym. Wywiad środowiskowy jest przeprowadzany każdorazowo po wpłynięciu podania, chociaż ustawa nakazuje przeprowadzanie wywiadu nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy.
Pracownicy socjalni nie mają prawa zasięgania opinii innych osób, co do przyznania lub odmowy pomocy osobie lub rodzinie. Zgodnie z ustawą z dnia 12 marca 2004 r. pomocy społecznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 930, z późn. zm.) oraz ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1182, ze zm.) pracowników Ośrodka obowiązuje ochrona dóbr osobistych podopiecznych, zachowanie tajemnicy, zakaz podawania do publicznej wiadomości nazwisk i imion osób ubiegających się o pomoc.

III. Kryteria niezbędne do uzyskania świadczeń z pomocy społecznej.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej prawo do świadczeń pomocy mają osoby i rodziny, których dochód nie przekracza:
1) w przypadku osób samotnie gospodarujących - 634 zł.
2) w przypadku osób w rodzinie - 514 zł.
Aby otrzymać pomoc nie wystarczy spełniać powyższe kryterium, czyli posiadać niski dochód – należy spełniać jednocześnie oprócz niskiego dochodu (ubóstwa) jedną z następujących przesłanek zawartych w art. 7:
1) sieroctwo,
2) bezdomność,
3) bezrobocie,
4) niepełnosprawność,
5) długotrwała lub ciężka choroba,
6) przemoc w rodzinie,
7) potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi,
8) potrzeba ochrony macierzyństwa lub wielodzietności,
9) bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych,
10) trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczpospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą,
11) trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego,
12) alkoholizmu lub narkomanii,
13) zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej,
14) klęski żywiołowej lub ekologicznej.

IV. Rodzaje świadczeń pieniężnych.

1. Zasiłek stały - przysługuje
1) pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
2) pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
2. Zasiłek stały ustala się w wysokości:
1) w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 604 zł. miesięcznie;
2) w przypadku osoby w rodzinie - różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie.
3. Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł. miesięcznie.
2. Zasiłek okresowy
Przysługuje ze względu na bezrobocie, długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, możliwość otrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego, w wysokości 50% różnicy między kryterium dochodowym, a dochodem rodziny.
Okres, na jaki zostaje przyznany zasiłek okresowy ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy, mając na względzie wielkość
budżetu na ten cel, liczbę wniosków oraz sytuację osobistą i majątkową wnioskodawców.
Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł.
3. Zasiłek celowy
Może być przyznany osobie samotnej/rodzinie, jeżeli spełnione jest kryterium dochodowe oraz przesłanki zawarte w art. 7. Wysokość i częstotliwość przyznawania zasiłku celowego ustala kierownik Ośrodka, mając na uwadze wielkość posiadanych na ten cel środków, ilość osób ubiegających się o pomoc oraz ich sytuację osobistą i majątkową.
4. Zasiłek celowy specjalny może być przyznany w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie lub rodzinie, której dochód przekracza kryterium dochodowe. O przyznaniu zasiłku decyduje kierownik Ośrodka, mając na uwadze okoliczności sprawy, wielkość środków i potrzeby innych osób ubiegających się o pomoc.
5. Opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne
6. Organizowanie i świadczenie usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania.

V. Świadczenia niepieniężne.

1. Praca socjalna świadczona jest na rzecz poprawy funkcjonowania osób i rodzin w ich środowisku społecznym. Praca socjalna prowadzona świadczona jest osobom i rodzinom bez względu na posiadany dochód. Jest to pomoc rodzinie w przezwyciężaniu barier, w rozwiązywaniu problemów, konfliktów i trudności rodzinnych, osobistych, zawodowych oraz urzędowych, doradztwo i poradnictwo.
2. Poradnictwo specjalistyczne – pomoc psychologiczna i prawna.
3. Interwencja kryzysowa – pomoc w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie (działalność Zespołu Interdyscyplinarnego i Grup Roboczych ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie).
4. Udzielenie posiłku, schronienia i niezbędnego ubrania osobom tego pozbawionym, szczególnie bezdomnym.
5. Sprawienie pogrzebu osobom bezdomnym oraz samotnym, pozbawionym jakiejkolwiek rodziny oraz masy spadkowej.
6. Kierowanie do domów pomocy społecznej.
7. Dożywianie dzieci i młodzieży w szkołach podstawowych, gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych, w świetlicach środowiskowych, bursach, internatach oraz w przedszkolach. Dożywianiem w szkołach mogą być objęte dzieci i młodzież, jeśli dochód rodziny nie przekracza 150% kryterium dochodowego na podst. ww art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, przy jednoczesnym spełnianiu art. 7 ustawy o pomocy społecznej.

Załączniki: